Tajna kwatera Hitlera

Wilczy Szaniec (z niem. Wolfsschanze) to bunkry, które w okresie drugiej wojny światowej stanowiły najważniejszą spośród tajnych kwater Hitlera. Przywódca Trzeciej Rzeszy stacjonował tutaj aż przez 800 dni, w czasie których toczył wojnę z ZSRR.

Pozostałości warownego miasta bunkrów leżą w mazurskim lesie, w miejscowości Gierłoż, w pobliżu Kętrzyna. Wciąż imponują rozmiarami - żelbetowe ściany najważniejszych schronów mają 6-8 metrów grubości.

Budowę Wilczego Szańca Hitler rozpoczął w 1940 roku, a korzystał z niego od 1941 do 1944 roku. W zamaskowanym miasteczku w lesie na powierzchni 250 ha mieściło się 200 budynków, schrony, baraki, dwa lotniska, dworzec kolejowy, wodociągi, ciepłownia, a nawet kino, sauna, herbaciarnia i stołówka. Wilczy Szaniec miał skomplikowany system bezpieczeństwa wewnętrznego, w skład którego wchodziły kilkukondygnacyjne podziemia i tunele łączące się z sąsiednimi bunkrami. Całość otoczona była zasiekami i polem minowym. Mieszkało tu około 2200 osób.

W lipcu 1944 roku w Wilczym Szańcu miał miejsce najsłynniejszy zamach na faszystowskiego przywódcę. Hitler nie zginął, a wszyscy spiskowcy i ich rodziny zostali zamordowani.

16.09.2014